ମୋ' ହୃଦୟ କେତେ ବଳିଷ୍ଠ

 ମୋ' ହୃଦୟ କେତେ ବଳିଷ୍ଠ

ଏବ୍ରୀ ୧୦:୧୧-୨୨

ଆସ,  ଆମ୍ଭେମାନେ ହୃଦୟ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଦ୍ଵାରା କଳୁଷିତ ବିବେକରୁ ଶୂଚୀକୃତ…... ହୋଇ…. ଈଶ୍ବରଙ୍କ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଉ ………  (ଏବ୍ରୀ ୧୦:୨୨)

ଆପଣଙ୍କୁ କୌଣସି ଡ଼ାକ୍ତର କ'ଣ କେବେ ତାଙ୍କର ଷ୍ଟେଥୋସ୍କୋପ ବ୍ଯବହାର କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଛନ୍ତି? ଆଉ ଆପଣ କ'ଣ ସେଥିରେ ନିଜର ହୃଦସ୍ପନ୍ଦନ ଶୁଣିଛନ୍ତି? ନିଜ ହୃଦୟର ସ୍ପନ୍ଦନ ଶୁଣିବା ଆମ ନିମନ୍ତେ ଏକ ଅଦଭୁତ ଅନୁଭବ ଆଣିଥାଏ। ଆମର ଜନ୍ମ ପୁର୍ବରୁ ସେହି ହୃଦୟ ସ୍ପନ୍ଦିତ ହେଉଥାଏ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାର ସ୍ପନ୍ଦନ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଇ ନ ଥାଏ।

ଆଶାଲତା ଏକ ହସ୍ପିଟାଲ୍ ର ଶିଶୁ ରୋଗ ବିଭାଗରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଥିବା ସମୟରେ ଶିଶୁ ରୋଗୀମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ହୃଦସ୍ପନ୍ଦନ ପ୍ରାୟ ଶୁଣାଇଥାନ୍ତି । ଦିନେ ସେ ନିତୁ ନାମକ ଜଣେ ଚାରି ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ଝିଅର ସେବା କରୁଥିବା ବେଳେ ନିଜର ଷ୍ଟେଥୋସ୍କୋପରେ ତାହର ହୃଦସ୍ପନ୍ଦନ ତାହାର କାନରେ ଶୁଣାଇ  ତାକୁ ପଚାରିଲେ, "ଏହି ଶବ୍ଦକୁ ଶୁଣି କହିଲୁ" ଏଇଟା କି ଶବ୍ଦ? ଚାରି ବର୍ଷର ଝିଅ ନିତୁ ନିଜର ଭ୍ରୁକୁଞ୍ଚନ କରି କିଛି ସମୟ ଭାବି କହିଲା, "ଯୀଶୁ କ'ଣ ମୋ' ହୃଦୟ କବାଟ ବାଡାଉଛନ୍ତି?"

ଶରୀର ବିଜ୍ଞାନ କଥା ବର୍ତ୍ତମାନ ଭୁଲିଯାଆନ୍ତୁ, ଆଉ ନିତୁକୁ  ଆପଣଙ୍କର ଶିକ୍ଷକ କରନ୍ତୁ। ଆତ୍ମିକ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଅନନ୍ତ ଜୀବନର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ, ତାହାର ଉତ୍ତର ସମ୍ପୂର୍ଣ ଠିକ୍। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ  ଆମର କୃଶାର୍ପିତ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଓ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ଗୌରବମୟ ପ୍ରଭୂ। ସେ ପ୍ରକୁତରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନୁଷ୍ୟ ହୃଦୟର କବାଟ ବାଡ଼ାଉଛନ୍ତି। ଆମର ହୃଦୟ ହଉଛି, ଆମ ଶରୀରର ପ୍ରାଣକେନ୍ଦ୍ର ଓ ଆମର ମନୋନୟନ କରିବା ତଥା ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବାର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କକ୍ଷ (ପ୍ରକାଶିତ ୩:୨୦)

ଏଣୁ ମୁ କ'ଣ ତାଙ୍କୁ ନିଜର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ହେବାକୁ ମୋ' ହୃଦୟ ମଧ୍ୟକୁ ଆନନ୍ଦରେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛି? ତେବେ ସେ ମୋ' ପାପ ସବୁ କ୍ଷମା କରି ମୋ' ହୃଦୟକୁ ପରିଷ୍କାର କରିଦେବେ (ଯୋହନ ୩:-୧-୧୬, ଏବ୍ରୀ ୧୦:୨୨)।

ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ମୋ' ଜୀବନର ପ୍ରଭୂ ରୂପେ ରାଜତ୍ଵ କରିବାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଲେ, ସେ ମୋ'ର ନିଷ୍ପତ୍ତି ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ସବୁ ପରିଚାଳିତ କରିବେ ସେ ମୋ ହୃଦୟ ମଧ୍ୟକୁ ଆସିବାକୁ ପ୍ରକୃତରେ ଅପେକ୍ଷା କରି ଦ୍ଵାରରେ ଆଘାତ କରୁଅଛି।