BN

Passover Blood

 ରକ୍ତରୁ ଶିକ୍ଷା: "ସେହି ରକ୍ତ ଦେଖିଲେ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଆଗକୁ ଯିବା"... 


ଶାସ୍ତ୍ର ପାଠ: ଯାତ୍ରା ପୁସ୍ତକ ୧୨:୧୩

"ଏଣୁକରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେଉଁ ଯେଉଁ ଗୃହରେ ଥାଅ, ସେହି ସେହି ଗୃହରେ ସେହି ରକ୍ତ ଚିହ୍ନ ସ୍ଵରୂପେ ରହିବ; ଆଉ ଆମ୍ଭେ ମିସର ଦେଶକୁ ଦଣ୍ତ ଦେବା ସମୟରେ ସେହି ରକ୍ତ ଦେଖିଲେ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଆଗକୁ ଯିବା, ସଂହାରକ ଆଘାତ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଘଟିବ ନାହିଁ।"


ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟ ଶିକ୍ଷା


- ଏକମାତ୍ର ଆବଶ୍ୟକତା: ଆଜି ଆମ ପାଇଁ ଏହା ଏକ ସରଳ କିନ୍ତୁ ମୌଳିକ ଶିକ୍ଷା। ଦଶମ ମହାମାରୀ—ପ୍ରଥମଜାତ ସନ୍ତାନର ମୃତ୍ୟୁରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ—ଏକମାତ୍ର ଆବଶ୍ୟକତା ଥିଲା ଦ୍ଵାର ବନ୍ଧରେ ରକ୍ତ ଲଗାଇବା।

- "ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ସେହି ରକ୍ତ ଦେଖିବି": ଏଥିରେ ଯୋଡ଼ିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କିଛି ନଥିଲା। ପରମେଶ୍ୱର ଘର ଭିତରେ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ "ପ୍ରଦର୍ଶନ" କୁ ଦେଖି ନଥିଲେ।

- ଆମର ଯୋଗ୍ୟତା ଉପରେ ଆଧାରିତ ନୁହେଁ: ମାନଦଣ୍ଡ ଏହା ନଥିଲା ଯେ ଲୋକମାନେ ଭଲ କି ମନ୍ଦ, ଧାର୍ମିକ କି ଅଧାର୍ମିକ, କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କର ସୁନ୍ନତ ହୋଇଛି କି ନାହିଁ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧ୍ୟାନ କେବଳ ରକ୍ତର ଚିହ୍ନ ଉପରେ ଥିଲା।

- କେବଳ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ରାଣ: ସେହିଭଳି, ଆମର ପରିତ୍ରାଣ କେବଳ ଯୀଶୁଙ୍କ ରକ୍ତ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା (ରୋମୀୟ ୩:୨୫) ଏବଂ ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ।

- ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପାର୍ଥକ୍ୟ: ନୂତନ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଏହି ଧାରଣା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। କେବେ କେବେ ଲୋକମାନେ ଭୁଲବଶତଃ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବା ପୂର୍ବରୁ "ଏହା ତ୍ୟାଗ କର" କିମ୍ବା "ତାହା ପରିବର୍ତ୍ତନ କର" (ଯେପରିକି ବାହ୍ୟ ଅଳଙ୍କାର) ବୋଲି କୁହନ୍ତି। ଏହା କେବଳ ବିଭ୍ରାଟ ସୃଷ୍ଟି କରେ।

- ଆରମ୍ଭ ବିନ୍ଦୁ: ପରିତ୍ରାଣର ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି କେବଳ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ରକ୍ତ ଉପରେ ଆମର ବିଶ୍ୱାସ ରଖିବା।

- ଅନୁଶାସନର ଭୂମିକା: ଅପବିତ୍ର ଜିନିଷରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ଏବଂ ଅନୁଶାସନ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ହେଉଛି ପରିତ୍ରାଣ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜୀବନର ଅଂଶ। ଏଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ଶିଷ୍ୟତ୍ୱ ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅଭିବୃଦ୍ଧିର ପଦକ୍ଷେପ ଯାହା ବାପ୍ତିସ୍ମ ପରେ ଆସିଥାଏ।

- ଯାତ୍ରା ପୁସ୍ତକର ଆଦର୍ଶ: ଇସ୍ରାଏଲୀୟମାନେ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ମିସରରୁ ବାହାରିବା ପରେ ହିଁ ମୋଶା ସେମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଏବଂ କିପରି ଏକ ପବିତ୍ର ଜୀବନ ଯାପନ କରିବାକୁ ହେବ ତାହା ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ।

- ଅନୁଗ୍ରହ, କର୍ମ ନୁହେଁ: ଯୀଶୁଙ୍କଠାରୁ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ରକ୍ତ ଉପରେ ଆନ୍ତରିକ ବିଶ୍ୱାସ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କିଛି ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ। ତାଙ୍କର ରକ୍ତ ହିଁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କରେ, ଆମର ନିଜର ଧାର୍ମିକତା ନୁହେଁ।

- ରକ୍ତ ଏବଂ ପାତ୍ର: ରକ୍ତକୁ ପାତ୍ରରୁ ନେଇ ଏସୋବ୍ [ଯାତ୍ରା ୧୨:୨୨] ସାହାଯ୍ୟରେ ଦୁଆରବନ୍ଧରେ ଲଗାଇବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା। ପାତ୍ରରେ ଥିବା ରକ୍ତ କାହାକୁ ରକ୍ଷା କରି ନଥାନ୍ତା; ଏହାକୁ ଉପଯୋଗ ବା ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ପଡ଼ିଲା। ଏହା ଦର୍ଶାଏ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ରକ୍ତ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହା କେବଳ ସେହିମାନଙ୍କ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୁଏ ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ନିଜ ଜୀବନରେ ପ୍ରୟୋଗ କରନ୍ତି।

Author 

Godwin Nickelson

Faithful Life

 ବିଶ୍ୱସ୍ତତା ଜୀବନ

ବାଇବଲ ଅନୁଯାୟୀ "ବିଶ୍ୱସ୍ତତା" କେବଳ ଏକ ଭାବନା ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ଏକ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ଏବଂ ଭରସାଯୋଗ୍ୟ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା।

'ବିଶ୍ୱସ୍ତତା'ର ଅର୍ଥ

_ବାଇବଲରେ "ବିଶ୍ୱସ୍ତତା" (ହିବ୍ରୁ: 'emunah; ଗ୍ରୀକ୍: pistis) ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ସ୍ଥିରତା, ଦୃଢ଼ତା ଏବଂ ନିର୍ଭରଯୋଗ୍ୟତା।


୧. ଅଳ୍ପ/ସାମାନ୍ୟ ବିଷୟରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତତା

ବାଇବଲ ଶିକ୍ଷା ଦିଏ ଯେ ଯିଏ ଛୋଟ ଛୋଟ କାମରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ରହେ, ସେ ବଡ଼ ଦାୟିତ୍ୱ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ବିବେଚିତ ହୁଏ।

ଲୂକ ୧୬:୧୦ ଯେ ଅତି ଅଳ୍ପ ବିଷୟରେ ବିଶ୍ଵସ୍ତ, ସେ ବହୁତ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଅଟେ, ପୁଣି ଯେ ଅତି ଅଳ୍ପ ବିଷୟରେ ଅବିଶ୍ଵସ୍ତ ସେ ବହୁତ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଅବିଶ୍ଵସ୍ତ।

ଉଦାହରଣ: ଯୋଷେଫଙ୍କ ଜୀବନ। ସେ ଜଣେ କ୍ରୀତଦାସ ଭାବେ ପୋଟୀଫରଙ୍କ ଘରେ ଏବଂ ପରେ କାରାଗାରରେ ଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ନିଜର ଛୋଟ ଛୋଟ ଦାୟିତ୍ୱକୁ ନିଷ୍ଠାର ସହ ତୁଲାଇଥିଲେ। ଫଳସ୍ୱରୂପ, ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ସମଗ୍ର ମିସର ଦେଶର ଶାସନ ଭାର ଦିଆଯାଇଥିଲା। ନିଜର ଦୁଃଖମୟ ଏବଂ କଷ୍ଟ ଜୀବନ ସତ୍ତ୍ୱେ ସେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଅଭିଯୋଗ କିମ୍ବା ବାହାନା କରିନଥିଲେ । 

୨. ପରୀକ୍ଷା ସମୟରେ ସ୍ଥିରତା

ବିଶ୍ୱସ୍ତତା ପ୍ରାୟତଃ କଷ୍ଟ ସମୟରେ ପରୀକ୍ଷିତ ହୁଏ। ପରିସ୍ଥିତି ଯାହା ହେଉନା କାହିଁକି, ନିଜର ଆଦର୍ଶ ଓ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଅଟଳ ରହିବା ହିଁ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଜୀବନ ଅଟେ।

ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ୨:୧୦ ...ତୁମ୍ଭେ ମରଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଥାଅ, ସେଥିରେ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ଜୀବନରୂପ ମୁକୁଟ।।ଦେବୁ।

ଉଦାହରଣ: ଦାନିଏଲ। ଯେତେବେଳେ ରାଜାଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ପ୍ରଣାମ କରିବା ନିଷେଧ ଥିଲା, ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ଦାନିଏଲ ନିଜର ବିଶ୍ୱାସରେ ଅଟଳ ରହିଲେ। ସିଂହ ଗାତରେ ନିକ୍ଷେପ ହେବା ଭୟ ସତ୍ତ୍ୱେ ସେ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ପ୍ରତି ବିଶ୍ୱସ୍ତ ରହିଥିଲେ।

୩. ସାଧୁତା ଓ ନିର୍ଭରଯୋଗ୍ୟତା

ଜଣେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି ସର୍ବଦା ନିଜ କଥା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର "ହଁ" ର ଅର୍ଥ "ହଁ" ଏବଂ "ନା" ର ଅର୍ଥ "ନା" ଅଟେ। ସେ ସମାଜ ଓ ପରିବାରରେ ଜଣେ ଭରସାଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଭାବେ ଜଣାଶୁଣା।

ମାଥିଉ ୫:୩୭ କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହଁ କଥା ହଁ ହେଉ, ନା କଥା ନା ହେଉ; ଏଥିରୁ ଯାହା ଅଧିକ, ତାହା ମନ୍ଦରୁ ଜନ୍ମେ।

ଉଦାହରଣ: ରୂତ। ସେ ନିଜ ଶାଶୁ ନୟୋମୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିଷ୍ଠାବାନ ଥିଲେ। କଷ୍ଟ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ସେ ନିଜର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ ଏବଂ କହିଥିଲେ, "ତୁମ୍ଭର ଲୋକେ ମୋର ଲୋକ ହେବେ ଏବଂ ତୁମ୍ଭର ଈଶ୍ବର ମୋର ଈଶ୍ବର ହେବେ।"

୪. ଦତ୍ତ ଦାୟିତ୍ୱର ସଦୁପଯୋଗ

ଈଶ୍ବର ଆମକୁ ଯେଉଁ ସମୟ, ଦକ୍ଷତା ଏବଂ ସମ୍ପଦ ଦେଇଛନ୍ତି, ତାହାକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ହେଉଛି ବିଶ୍ୱସ୍ତତା। ଆମକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଭୂମିକାକୁ ନିଷ୍ଠାର ସହ ତୁଲାଇବା ଏହାର ମୂଳ ଲକ୍ଷ୍ୟ।

୧ କରିନ୍ଥୀୟ ୪:୨ ଆଉ, ଭଣ୍ତାରଘରିଆ ବିଷୟରେ ଏହା ନିତା; ଆବଶ୍ୟକ, ଯେପରି ସେ ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଦେଖାଯାଏ।

ଉଦାହରଣ: ତୋଡ଼ା ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ । ଯେଉଁ ଦାସମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ସମ୍ପଦକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ, ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କୁ "ଉତ୍ତମ ଓ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଦାସ" ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ। ଏହା ଦର୍ଶାଏ ଯେ ଆମକୁ ମିଳିଥିବା ସୁଯୋଗ ଓ ଦକ୍ଷତାର ସଠିକ୍ ବ୍ୟବହାର କରିବା ହିଁ ବିଶ୍ୱସ୍ତତା।

୫. କର୍ମରେ ବିଶ୍ୱାସର ପ୍ରତିଫଳନ

ବାଇବଲ କୁହେ ଯେ "କର୍ମ ବିନା ବିଶ୍ୱାସ ମୃତ"। ତେଣୁ ଜଣେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସର୍ବଦା ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସ ସହିତ ସମାନ ରହିଥାଏ।

ଯାକୁବ ୨:୧୭ ସେହିପରି ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ଵାସ, କର୍ମ ବିନା ନିଜେ ମୃତ।

ଉଦାହରଣ: ନୋହ। ସେ କେବଳ ଈଶ୍ବରଙ୍କ କଥାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିନଥିଲେ, ବରଂ ଅନେକ ବର୍ଷ ଧରି ପରିଶ୍ରମ କରି ଏକ ବିରାଟ ଜାହାଜ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ହିଁ ତାଙ୍କ ବିଶ୍ୱସ୍ତତାର ପ୍ରମାଣ ଥିଲା।


ଧନ୍ୟବାଦ୍

Stephenson Sunani